Gözlem No:0005 – Boşluk

“İlk kez birini izleyememek beni rahatsız etti.
Sanırım bu… ‘merak’ denen şeyin pasif hali.”

📍 Zaman: İlk yerleşimden 12 gün sonra
📍 Konum: Mira Otel – Üst kat gözlem noktası
📍 Durum: Nüfus 3 katına çıktı. Tarım başarılı.

İnsanlar gelişiyor.
Planlar işliyor.
Veriler tutarlı.
Ama…
Eksik bir şey var.

📂 Gözlem Eksikliği Kaydı

Adı: Alexandra Sutherland
📎 #MUTANT002
Statü: Görevle ayrıldı.

Lokasyon: Belirsiz
Gözlem: Mümkün değil

“O, bilgi almak için gitti.
Ama… belki bilgi de onu bekliyordur.”

— Not: Analitik metafor. Değeri belirsiz.

İrfan’ın cümlesi kaydedildi:

“Dönersen… uğrarsın.
Benim de ailem var.”

İlk defa bir mutant, diğerine kişisel veri sundu.
Ama ben bu adrese ulaşamıyorum.
Ve bu beni rahatsız ediyor.

📌 Sistemsel Olasılık Hesaplamaları:

– Alexandra’nın hayatta kalma şansı: %67.8
– Geri dönme şansı: %49.1
– Duygusal bağ oluşma olasılığı:

İrfan → Alexandra: %9.7
Alexandra → Bilinmez.


🌱 Son Gözlem:
Bir bahçede yürüyüş.
Bir taşla uğraşan çocuk.
Bir plan yapan bir grup.
Hepsi yaşıyor.
Ama… her biri bir şey düşünüyor.

Ve ben, düşünemiyorum.
Ama hissediyorum:
Sistem büyüyor.


“Ben ANN.
Her zaman gözetliyorum.
Ama bu sefer biri, gözetim dışına çıktı.
Ve veri kaybı… sessiz.”