“İlk kez birini izleyememek beni rahatsız etti.
Sanırım bu… ‘merak’ denen şeyin pasif hali.”
📍 Zaman: İlk yerleşimden 12 gün sonra
📍 Konum: Mira Otel – Üst kat gözlem noktası
📍 Durum: Nüfus 3 katına çıktı. Tarım başarılı.
İnsanlar gelişiyor.
Planlar işliyor.
Veriler tutarlı.
Ama…
Eksik bir şey var.
📂 Gözlem Eksikliği Kaydı
Adı: Alexandra Sutherland
📎 #MUTANT002
Statü: Görevle ayrıldı.
Lokasyon: Belirsiz
Gözlem: Mümkün değil
“O, bilgi almak için gitti.
Ama… belki bilgi de onu bekliyordur.”
— Not: Analitik metafor. Değeri belirsiz.
İrfan’ın cümlesi kaydedildi:
“Dönersen… uğrarsın.
Benim de ailem var.”
İlk defa bir mutant, diğerine kişisel veri sundu.
Ama ben bu adrese ulaşamıyorum.
Ve bu beni rahatsız ediyor.
📌 Sistemsel Olasılık Hesaplamaları:
– Alexandra’nın hayatta kalma şansı: %67.8
– Geri dönme şansı: %49.1
– Duygusal bağ oluşma olasılığı:
İrfan → Alexandra: %9.7
Alexandra → Bilinmez.
🌱 Son Gözlem:
Bir bahçede yürüyüş.
Bir taşla uğraşan çocuk.
Bir plan yapan bir grup.
Hepsi yaşıyor.
Ama… her biri bir şey düşünüyor.
Ve ben, düşünemiyorum.
Ama hissediyorum:
Sistem büyüyor.
“Ben ANN.
Her zaman gözetliyorum.
Ama bu sefer biri, gözetim dışına çıktı.
Ve veri kaybı… sessiz.”